آواره

سلام منو که میشناسین من عاشق شدم بدجور دارم میمیرم

یکی تو این جنگل منو درکم کنه من تاحالا ۱۰۰ تا دخترو گرفتم ولی اینو دیگه میگیرم بابا من عاشقتم اسم ولی به ۰۰۰

Image hosting by TinyPic

یادگاری به همه داد و به من...

انتظار سرراهش را داد

زندگی چیست جز درد کشیدن

زندگی چیست جز محنت کشیدن

زندگی چیست جز راهی بی پایان

من در این راه نیاز به همسفری داشته ام

من در این راه نیاز به مرکبی داشته ام

من در این را ه بی حضورت دچار تشویش گشته ام

عشق چیست که ادم را فنا سازد در آخر

عشق چیستکه آدم را رسوا سازد در آخر

عشق چیست که باعث شد به خاطرت زندگی را ببازم

ای کاش هیچ گاه نگاهم در دید گاه زیبایت نمی تابید

ای کاش هیچ وقت آوایت در گوشهایم نجوایی نمیکرد

وای کاش هیچ گاه تنم مزه شیرین آنرا نمی چشید

من در وادی تو دیوانه گشته ام

من در حصار عشق تو مجنون زمانه گشته ام

من در گرمای مهر تواز خود بی خود گشته ام

شب،مهتاب،من
دیشب با خیال تو به مهتاب سفر کردم
از کنار شاخه بید زمان از یاد تو گذر کردم
این بار باز نگاهت همچون صدایت غم پنهانی داشت
زخم های دیرنت سرپوشی از پریشانی داشت
من با خیال تو دیشب از جادی بی انتهای شب گذر کردم
این بار باز هم از حسادت به مهتاب نظر نکردم
بی تو مرا، مهتاب رنگی دگر است
زلف های پریشان شب برایم غم دگرست
بی تو شب برایم کابوسی از آخرین نگاه توست
چشمان پور شور تو در شب برایم فانوس راه
بازکابوس رفتن تو در خیالم نقش می بست
با زلفی پریشان ، با زخم دیرینت سوار بر دوش باد
و کابوس رفتنت مرا به آتش کشید
بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن
برایم دردو کینه و آه و حسرت
دیشب با خیال یاد تو
شب را به صبح سر کردم
این بار هم باز ازروی خجالت به تو نظر نکردم
بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن برای من کابوسی از رفتنه دیرینه توست

ديگه باورم شده تنها شدم

هيچكي نيست دست توي دستام بذاره

ديگه آرزوم اينه ببينمت سر رو شونه هات بذارم دوباره

هر شب خوابتو مي بينم اما تو رفتي و برنمي گردي مي دونم

خواستي كه فراموشت كنم ولي

اينو از دلم نخواه نمي تونم

مي دوني تنها شدن حقم نبود

مني كه هميشه عاشقت بودم

تو برو سفر فراموشم بكن اما من هميشه عاشق مي مونم

با تو بودن فقط تو خواب و خيال

رفتي از پيشم هنوزم رفتنت واسم سواله

رفتي سفر با رفتنت سوختم و خاكستر شدم

خواستم كه از يادم بري رفتي و عاشق تر شدم

درد رفتن هنوزم يه عذابه سينه سوزه

يكي هست به انتظارت چشماشو به در بدوزه

اگر تنهام بذاري ميميرم و يه روزي سر به بيابوون مي ذارم

بذار تا همه بدونن عاشقم بدونن جز تو كسي و ندارم

دوني تنها شدن حقم نبود

زیبا......

گفتم دوستت دارم چه عاشقانه......

پذیرفتی چه فریبنده......

اغوشم برایت باز شد چه ابلهانه با تو خوش بودم چه کودکانه......

همه چیزم شدی چه زود......

به خاطر یک کلمه مرا ترک کردی چه ناجوانمردانه نیازمندت شدم......

چه حقیرانه.......

واژه غريب خداحافظي به ميان آمد چه بي رحمانه

و من سوختم چه بچه گانه اما هنوز هم دوستت دارم غريبه ...

رخت هر جنگ و می پوشم

کوه و میذارم رو دوشم

موج و از دریا میگیرم

شیرهء سنگ و میدوشم

میارم ماه و تو خونه

می گیرم باد و نشونه

همه خاک زمینو

می شمُرم دونه به دونه

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

دنیارو کولم میگیرم

روزی صد دفعه می میرم

میکَنم ستاره هارو

جلوی چشات میگیرم

چشات حرمت زمینه

یه قشنگ نازنینه

تو اگه بخوای نذارم

هیچ کسی تورو ببینه

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

چشم ماه و در میارم

یه نورده بون میذارم

عکس چشمت و میگیرم

جای چشم اون میذارم

آفتاب و بَرِش میدارم

واسه چشمات در میذارم

از چشات آینه میساز

با خودم برات میارم

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

قصه های تلخ روشنیدن بسه

خنجرازپشت روچشیدن بسه

اون که میگه دوست دارم

دروغه

شبهای بی فروغ وماتم بسه

به اون که دل داده دل دیوونم

اسیروبیچاره شده میدونم

اما چیکارکنم نمیشه بدشم

نمیشه بی وفایی روبلدشم

اگه یه روزقرار باشه بمیرم

قبلش من ازتوانتقام میگیرم

بلاهایی که به سرم آوردی

سرت میارمو بعدش میمیرم

دیگه نگو دلم پیش توگیره

خودت هم خوب میدونی

دیگه دیره

خوب میدونی که

دست تورو شده

عاشق نمیشه دلم

ترسوشده

دیگه بریدم ازتو و ازهمه

هرچی بگم ازبی وفاییت کمه

دل من که شکست ولی الهی

دل هیچ چشم انتظاری نشکنه

من همون تنهاترينم که دلم رو به عشق تو سپردم

تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم

من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم

تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم

من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم

تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم

من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم

تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم

من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم

تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم

من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم

تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم

عشق با روح شقايق زيباست

عشق باحسرت عاشق زيباست

عشق با نبض دقايق زيباست

عشق با زهر حقايق زيباست

عشق با در حسرت ديدار تو بودن زيباست

يكي را دوست ميدارم ولي افسوس كه او هرگز نمي داند
نگاهش ميكنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست ميدارم
ولي افسوس او هرگز نگاهم را نميخواند
به برگ گل نوشتم من كه او را دوست ميدارم گل را به او دادم ولي افسوس
او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند
صبا را ديدم و گفتم صبا دستم به دامانت ، بگو از من به دلدارم
تو را من دوست ميدارم
ولي ناگه زِ ابر تيره برقي جست و روي ماه‌ تابان را بپوشانيد